Për dekada me radhë, shumë qytete u projektuan duke vendosur makinat në qendër të tyre. Por Barcelona po ndjek një drejtim tjetër: po heq asfaltin nga rrugët dhe po rikthen pemët, tokën dhe gjelbërimin aty ku dikur dominonin automjetet.
Qëllimi është i qartë: lagje më të freskëta, më pak përmbytje, ajër më i pastër dhe hapësira urbane ku njerëzit duan të ecin e të qëndrojnë.
Plani i qytetit i njohur si “Superblock” (Superilles) synon që deri në vitin 2030 një në tre rrugë të shndërrohet në hapësirë të gjelbër me hije, duke rritur sipërfaqen e tokës së përshkueshme nga vetëm 1% në 12%.
Ndërkohë, në shumë qytete amerikane, një pjesë e madhe e qendrave urbane është e zënë nga parkimet. Në disa raste, përqindja është jashtëzakonisht e lartë: rreth 22% e bërthamës së qendrave të qyteteve amerikane i kushtohet parkimit. Në San Bernardino kjo shifër arrin pothuajse gjysmën e zonës qendrore, në Arlington të Teksasit rreth 42%, ndërsa në Detroit rreth 30%.
Për vite me radhë, qytetet u mbuluan me beton dhe asfalt, e më pas u habitëm pse u bënë më të nxehta dhe më pak të përshtatshme për jetesë.
Barcelona nuk po mbjell pemë vetëm për arsye estetike.
Rrënjët e pemëve ruajnë lagështinë, ndihmojnë në thithjen e karbonit nga atmosfera dhe ulin temperaturën e tokës. Asfalti nuk ofron asnjë nga këto përfitime — ai thjesht thith nxehtësinë gjatë ditës dhe e rikthen atë në mjedis, duke e bërë ecjen në rrugë edhe më të pakëndshme.
Për dekada, Shtetet e Bashkuara ndërtuan një infrastrukturë të varur nga makinat, një model i nxitur edhe nga industri që përfituan ekonomikisht prej tij. Sot, shumë qendra qytetesh mezi funksionojnë pa automjete — dhe kjo nuk ishte një pasojë e rastësishme, por rezultat i zgjedhjeve të planifikimit urban.
Barcelona po tregon se ekziston një alternativë tjetër: qytete me më shumë gjelbërim, më pak asfalt dhe më shumë hapësirë për njerëzit.
