Në Akademinë e Sigurisë studentët përballen me mungesë ambientesh për studim, biblioteka të pamjaftueshme dhe kushte që nuk i përgjigjen as standardeve minimale të një institucioni akademik. Por, ndërsa studentët kërkojnë hapësira ku të mësojnë, drejtimi i Akademisë duket se po mendon për një “investim” shumë më praktik: ambiente ku mund të ushtrohet biznesi i kafesë. Pra, për të studiuar nuk ka hapësirë, por për të shitur kafeja hapësira gjendet. Auditorët mund të jenë të mbipopulluar, bibliotekat të papërshtatshme dhe kushtet e studentëve të lihen pas dore, por ekspresi institucional duket se po përparon me ritme të admirueshme.
Në qendër të kësaj situate qëndron rektori Ilirjan Mandro, për të cilin Kontrolli i Lartë i Shtetit ka evidentuar problematika dhe, sipas raportimeve publike, ka kërkuar edhe shkarkimin e tij. Megjithatë, ndërsa rekomandimet e KLSH-së duket se kanë mbetur në pritje të një vendimmarrjeje institucionale, rektori vazhdon të qëndrojë në detyrë dhe të merret me projekte që, sipas denoncimeve, kanë më shumë aromë biznesi sesa akademie.
Duket se shqetësimi kryesor nuk janë studentët që nuk kanë ku të studiojnë, por studentët që mund të shndërrohen në klientë të rregullt të një biznesi kafeje brenda institucionit. Nëse nuk mund t’u sigurohet një bibliotekë, të paktën mund t’u sigurohet një banak.
Nëse mungon salla e leximit, mund të zëvendësohet me disa tavolina kafeneje. Dhe nëse studentët nuk kanë kushte për të ndërtuar të ardhmen e tyre, le të kontribuojnë, sipas denoncimeve të bëra, në ndërtimin e projekteve personale të drejtuesit. Akuzat se studentët janë përdorur për punime në ndërtimin e vilës së rektorit janë veçanërisht tronditëse dhe kërkojnë sqarim të plotë institucional. Sepse, nëse këto pretendime rezultojnë të vërteta, atëherë kemi kaluar nga keqmenaxhimi akademik te një model ku studentët nuk shihen më si individë që duhen arsimuar, por si fuqi punëtore e gatshme për t’u shfrytëzuar.
Dhe tani, pasi studentët mund të jenë angazhuar në punë që nuk kanë lidhje me formimin e tyre akademik, duket se po mendohet edhe mënyra për t’u marrë paratë përmes kafesë. Nga ndërtimi i vilës te blerja e ekspresit — një cikël i plotë “arsimor”, ku studenti fillimisht punon, më pas paguan dhe në fund mbetet pa bibliotekë, pa kushte dhe pa përgjigje. Kjo nuk është më thjesht një çështje ambientesh.
Është një përmbysje e plotë e prioriteteve: studentët nuk kanë ku të studiojnë, por drejtuesi gjen hapësirë për të ushtruar biznes; KLSH kërkon shkarkimin, por drejtimi vazhdon normalisht; akuzat për përdorim të studentëve kërkojnë hetim, ndërsa ideja e kafesë ecën përpara me siguri akademike.Në këtë ritëm, kurrikula e re mund të miratohet së shpejti: Lënda e parë: Si të mbijetosh pa ambiente studimi; Lënda e dytë: Si të punosh për vilën e drejtuesit; Lënda e tretë: Si të paguash kafenë në institucionin ku nuk ke ku të studiosh.
Provimi final: Të kuptosh pse hallet e studentëve janë gjithmonë të fundit në listën e prioriteteve. Në Akademinë e Sigurisë duket se rendi dhe ligji janë zëvendësuar me një formulë të re: studenti shfrytëzohet si punëtor, trajtohet si klient dhe lihet pa kushte si akademik. Ndërsa drejtuesit merren me vila, kafene dhe interesa të tjera, studentëve u mbetet vetëm të pyesin: kur do të ndërtohet më në fund një hapësirë për ta — jo për fitimet e dikujt tjetër?
