Për më shumë se pesë dekada, Gianni De Gennaro ka mbajtur disa nga postet më të rëndësishme në strukturat e sigurisë dhe institucionet shtetërore italiane. I njohur për karakterin e fortë dhe lidhjet me hetimet historike kundër mafies, ish-kreu i Policisë italiane është rikthyer në qendër të vëmendjes pas një hetimi të Prokurorisë së Caltanissettës për pengim dhe devijim të hetimeve.
Gianni De Gennaro ka ndërtuar një karrierë që shtrihet në më shumë se 50 vjet, duke kaluar nga hetimet kundër krimit të organizuar në drejtimin e Policisë italiane, shërbimeve të inteligjencës dhe institucioneve të rëndësishme ekonomike. I konsideruar një hetues që shpesh ishte një hap përpara të tjerëve, ai ka bashkëpunuar me qeveri të orientimeve të ndryshme politike dhe ka kaluar disa përballje me drejtësinë.
Sot, në moshën 78-vjeçare, emri i tij është përfshirë në një tjetër hetim, këtë herë nga Prokuroria e Caltanissettës, e cila po shqyrton dyshime për devijim të hetimeve. Çështja lidhet me zhvillimet rreth hetimeve për vrasjen e gjyqtarit antimafia Paolo Borsellino dhe rikthen vëmendjen te një prej figurave më me ndikim të aparatit italian të sigurisë.
I lindur në Reggio Calabria, De Gennaro është i martuar dhe baba i dy fëmijëve. Ai përfundoi studimet në Universitetin La Sapienza të Romës dhe në vitin 1973 iu bashkua Policisë së Shtetit si funksionar.
Aftësitë e tij profesionale u vunë në dukje që në vitet e para të karrierës. Në vitin 1980, vetëm shtatë vjet pas hyrjes në polici, ai mori një gradim për merita të jashtëzakonshme, pas një operacioni në Ambasadën belge në Romë.
Gjatë këtij operacioni, një person i armatosur kishte marrë peng rreth 30 persona brenda ndërtesës diplomatike. De Gennaro ndërhyri dhe arriti të siguronte lirimin e pengjeve pas një shkëmbimi zjarri, gjatë të cilit autori i pengmarrjes humbi jetën.
Më vonë, si drejtues i sektorit kundër narkotikëve në Policinë Kriminale të Romës, ai nisi të merrej me hetimet ndaj organizatave mafioze. Pikërisht një hetim për trafikun e drogës krijoi lidhjen e tij profesionale me gjyqtarin Giovanni Falcone, i cili në Palermo po hetonte të njëjtët persona.
Bashkëpunimi mes tyre u shndërrua në një marrëdhënie të ngushtë besimi dhe koordinimi, duke e përfshirë De Gennaron në hetimet që më vonë do të çonin në procesin historik gjyqësor kundër mafies siciliane, të njohur si Maxiprocesso.
Në vitin 1984, De Gennaro shoqëroi drejt Italisë Tommaso Buscettën, një nga figurat e rëndësishme të Cosa Nostrës, i cili u ekstradua nga Brazili.
Gjatë udhëtimit, Buscetta pranoi të bashkëpunonte me drejtësinë italiane. Dëshmitë e tij do të shndërroheshin në një element vendimtar për zbërthimin e strukturës së mafies siciliane.
Falcone zhvilloi marrjen në pyetje të Buscettës në ambientet e Policisë së Romës, ndërsa De Gennaro u angazhua në verifikimin e deklarimeve dhe sigurimin e provave mbështetëse. Të dy bashkëpunuan edhe në hetimet që përfshinë një tjetër bashkëpunëtor të drejtësisë, Salvatore Contorno.
Karriera e De Gennaros vijoi me një sërë emërimesh të rëndësishme. Në vitin 1990 ai mori një tjetër gradim për merita të jashtëzakonshme, ndërsa në fund të vitit 1991 u emërua zëvendësdrejtor i Drejtorisë së Hetimit Antimafia (DIA).
Në vitin 1993 mori drejtimin e këtij institucioni, një vit më vonë u bë zëvendësshef i Policisë dhe më 26 maj 2000, gjatë qeverisë së Giuliano Amatos, u emërua në krye të Policisë italiane.
Ai e mbajti këtë detyrë për shtatë vjet, duke kaluar edhe një nga periudhat më të debatueshme për institucionin që drejtonte.
Gjatë samitit të G8-s në Genova, në vitin 2001, ndërhyrja e policisë në shkollën Diaz shkaktoi një krizë të rëndë institucionale dhe një seri procesesh gjyqësore.
De Gennaro u hetua për dyshimet se kishte nxitur ish-kuestorin e Genovës, Francesco Colucci, të jepte dëshmi të rreme. Ai mori pafajësinë në shkallën e parë, u dënua në apel, por Gjykata e Kasacionit e shpalli përfundimisht të pafajshëm, me arsyetimin se fakti penal nuk ekzistonte.
Largimi nga drejtimi i Policisë në vitin 2007 nuk shënoi fundin e karrierës së tij në institucionet shtetërore.
Fillimisht, De Gennaro mori detyrën e shefit të kabinetit të ministrit të Brendshëm Giuliano Amato. Më pas, nga viti 2008 deri në vitin 2011, drejtoi Departamentin e Informacionit për Sigurinë (DIS), institucioni përgjegjës për koordinimin e shërbimeve italiane të inteligjencës.
Në vitin 2013 u emërua president i Leonardo, grupit të madh italian të industrisë së mbrojtjes dhe teknologjisë, i njohur më parë si Finmeccanica. Ai qëndroi në këtë post deri në vitin 2020.
Më pas kaloi në sektorin bankar, duke drejtuar Banca Popolare di Bari nga viti 2020 deri në vitin 2022.
Aktiviteti i tij profesional vijoi edhe në Eurolink, shoqërinë e kontrolluar nga grupi Webuild, e cila ka marrë përsipër projektimin dhe ndërtimin e urës mbi Ngushticën e Mesinës.
Paralelisht, De Gennaro ka mbajtur për më shumë se një dekadë presidencën e Qendrës së Studimeve Amerikane në Romë, ku disponon edhe një zyrë.
Pikërisht në këtë zyrë, karabinierët e njësisë speciale ROS, me urdhër të Prokurorisë së Caltanissettës, kanë vendosur një pajisje përgjimi në kuadër të hetimeve të reja.
Ky zhvillim e ka rikthyer ish-drejtuesin e lartë të sigurisë italiane në vëmendjen e drejtësisë, pas një karriere që përfshin hetimet historike kundër mafies, drejtimin e institucioneve të inteligjencës dhe poste të rëndësishme në sektorin ekonomik.
Hetimi i fundit mund të hedhë dritë mbi rrethana të rëndësishme të çështjes Borsellino, por deri tani dyshimet nuk përbëjnë prova të fajësisë së De Gennaros.
Çështja lidhet edhe me zhvillimet e fundit rreth zhdukjes së bllokut të kuq të gjyqtarit Paolo Borsellino, një prej elementeve më të diskutueshme të hetimeve për atentatin mafioz të vitit 1992. /Përshtatur nga ‘Corriere Della Sera’










































