“Do të më varin!”. Kjo është fjalia që, sipas një burimi të cituar nga The Economist, Vladimir Putin u ka thënë njerëzve në rrethin e tij të ngushtë gjatë luftës në Ukrainë. Deklarata përmbledh frikën që, sipas analizës, qëndron pas refuzimit të presidentit rus për t’i dhënë fund konfliktit pa arritur të paktën objektivin minimal të tij, marrjen e të gjithë rajonit të Donbasit.
Pas afro pesë vitesh luftë, Rusia vazhdon të përballet me një konflikt të kushtueshëm njerëzor dhe ekonomik, ndërsa Putini nuk jep shenja se është i gatshëm të tërhiqet. Sipas analizës së The Economist, në Moskë po forcohet ideja se presidenti rus mund të zgjedhë sërish përshkallëzimin për të shmangur një situatë që ai mund ta konsiderojë si humbje.
Një nga shqetësimet kryesore të Kremlinit është ndryshimi gradual i qëndrimit të shoqërisë ruse ndaj luftës. Sulmet ukrainase me dronë në thellësi të territorit rus, goditja e rafinerive dhe objekteve logjistike, si dhe kufizimet e internetit, kanë filluar të ndikojnë në perceptimin e jetës normale në Rusi. Sipas Qendrës së pavarur Levada, 57% e rusëve e përshkruajnë tashmë situatën në vend si “të tensionuar”.
Ndër arsyet e përmendura janë lufta, humbjet njerëzore, rekrutimi ushtarak, sulmet me dronë dhe mungesa e një perspektive të qartë për të ardhmen. Në të njëjtën kohë, sipas analizës, besimi te propaganda televizive po dobësohet, ndërsa një pjesë e të rinjve po kërkon në rrjetet sociale përfundimin e luftës. Edhe vlerësimet e miratimit të Putinit thuhet se kanë rënë.
“Cari është lakuriq”
Problemet nuk shfaqen vetëm në shoqërinë ruse. Sipas burimeve të cituara nga The Economist, brenda elitës së vendit po rritet pakënaqësia me kohën e humbur dhe me mungesën e një rezultati të qartë pas viteve të luftës. “Ekziston një ndjenjë në rritje se cari është lakuriq”, citohet të ketë thënë një anëtar i elitës ruse. Megjithatë, kjo nuk do të thotë se Putini është pranë humbjes së pushtetit.
Analiza thekson se Kremlini ende disponon burime financiare dhe një aparat të fuqishëm represiv që i lejon presidentit rus të vazhdojë luftën dhe të kontrollojë situatën brenda vendit. Sipas analizës, vendimmarrja e Putinit mund të kuptohet përmes një logjike ku dobësia është e papranueshme. Sistemi rus ka tolerancë të lartë ndaj dhunës, por shumë më pak tolerancë ndaj dështimit.
Nëse Putini e sheh përfundimin e luftës pa arritur objektivin e tij minimal si një humbje personale dhe politike, atëherë tërheqja mund të jetë për të më e rrezikshme sesa vazhdimi i konfliktit. Por edhe vazhdimi i luftës në formën aktuale nuk ofron një zgjidhje të qëndrueshme për Kremlinin. Sipas një anëtari të elitës ruse të cituar nga The Economist, skenarët që bazohen vetëm në mosveprim janë të dëmshëm për regjimin, pasi konsumojnë burime financiare dhe kapital politik pa ofruar një rrugëdalje.
Përshkallëzimi, rruga e mundshme e Putinit
Në këto kushte, përshkallëzimi mund të shihet si një alternativë nga Kremlini. Rusia mund të intensifikojë luftën hibride dhe operacionet e sabotimit kundër vendeve që mbështesin Ukrainën, ndërsa agjencitë perëndimore të inteligjencës janë të shqetësuara edhe për mundësinë e goditjes së fabrikave në Evropë që prodhojnë pajisje ushtarake për Kievin.
Megjithatë, vlerësimi i tyre mbetet se Putini nuk dëshiron një përballje të drejtpërdrejtë ushtarake me NATO-n. Në Ukrainë, përshkallëzimi mund të nënkuptojë shtimin e sulmeve ndaj infrastrukturës energjetike. Më 30 gusht, Ministria ruse e Mbrojtjes njoftoi se po përgatitej një sulm masiv ndaj infrastrukturës energjetike ukrainase.
Ndërkohë, burimet ruse të cituara nga The Economist pretendojnë se Putini është i gatshëm të dërgojë në front edhe 300 mijë deri në 400 mijë burra të tjerë. Rekrutimi, sipas kësaj analize, mund të bëhet përmes presionit të autoriteteve rajonale, duke shmangur një valë të re mobilizimi kombëtar.
Goditje edhe ndaj “armiqve të brendshëm”
Përshkallëzimi mund të shtrihet edhe brenda Rusisë. Sipas The Economist, Kremlini mund të intensifikojë goditjen ndaj atyre që i konsideron “armiq të brendshëm”, jo domosdoshmërisht sepse përbëjnë një kërcënim real për pushtetin e Putinit, por për të ruajtur imazhin e forcës.
Në fund, dilema e presidentit rus mbetet e njëjtë: një luftë që nuk po prodhon fitoren e shpallur, por që përfundimi i saj pa një rezultat të pranueshëm mund të interpretohet si humbje. Dhe pikërisht këtu qëndron pesha e paralajmërimit “Do të më varin”. Sipas analizës, frika nga pasojat personale dhe politike të një disfate mund të jetë një prej faktorëve që e shtyjnë Putinin të zgjedhë jo tërheqjen, por një tjetër përshkallëzim të luftës.
