Lufta kundër Iranit mund të ketë filluar si një operacion i përbashkët SHBA-Izrael në fund të shkurtit, por në javët që pasuan, dolën në pah mosmarrëveshje të qarta midis Uashingtonit dhe Tel Avivit mbi qëllimet e tyre dhe fizibilitetin e tyre. Izraeli kërkoi të përmbyste regjimin iranian dhe bazuar në inteligjencën, ishte i aftë ta bënte këtë. Qeveria amerikane, nga ana e saj, e kuptoi që në fillim se ky qëllim nuk do të arrihej gjatë konfliktit dhe sipas zyrtarëve amerikanë që folën me Washington Post, u përqendrua në goditjen e aftësive ushtarake dhe marinës së Iranit.
Pastaj, në mars dhe prill, Uashingtoni iu drejtua rrugës diplomatike, duke kërkuar negociata dhe duke e paralajmëruar Izraelin të mos vazhdonte me vrasjen e udhëheqësve politikë “pragmatikë” që mund të luanin një rol në bisedimet e ardhshme. Në këtë kontekst, Aaron David Miller, një ish-zyrtar i Departamentit të Shtetit të SHBA-së dhe këshilltar si për administratat republikane ashtu edhe për ato demokratike, i tha gazetës Post: “Kjo zbulon divergjencën në qëllimet e luftës midis Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit dhe pasqyron vendosmërinë e kryeministrit izraelit Benjamin Netanyahu për të minuar çdo negociatë përmes së cilës Shtetet e Bashkuara mund të arrinin rezultate.” Nga ana e tyre, zyrtarë të informuar konfirmuan se mosmarrëveshjet midis aleatëve amerikanë dhe izraelitë u intensifikuan pasi Izraeli vrau zyrtarin më të lartë të sigurisë kombëtare të Iranit, Ali Larijani, në mesin e marsit.
Një zyrtar perëndimor tha: “Pika e kthesës nuk ishte vrasja e udhëheqësit suprem të Iranit, Ali Khamenei, por vrasja e Larijanit. Uashingtoni po kërkonte një zyrtar iranian me të cilin mund të punonin, dhe papritmas ai u zhduk.” Në mars, Presidenti i SHBA-së Donald Trump sugjeroi publikisht se fushata e Izraelit për vrasje të synuara kishte komplikuar negociatat me Iranin. “E dini, është pak e vështirë… Ata pothuajse i kanë eliminuar të gjithë… Nuk dua t’i vras”, u tha ai gazetarëve në atë kohë.
